Sinds 1567 is er sprake van aanwezigheid van Joden in Wageningen. Meister Heyman de Joode kreeg een verblijfsvergunning. Hij was arts en bankhouder. In 1570 moest hij op last van Alva Wageningen en Gelre verlaten. Zijn bezittingen werden in beslag genomen. In 1571 verlieten nog drie Joodse families Wageningen en Gelre op last van Alva.

 

In 1610 woonde Adolph Abrams, vermoedelijk afkomstig van Krefeld, kort in onze stad. Zijn zoon Isaac Adolphs huurde in 1634 een huis aan de Nieuwstraat. Hij was vetweider, evena1s zijn broer Jacob in Gelders-Veenen¬daa1. Isaac pachtte in 1668 de Stede1ijke Bank van Lening, die tot 1881, met een korte onderbreking, in handen was van Joden. De Nieuwstraat werd tot 1875 ook wel Jode- of Jeudestraat genoemd.

 

Isaac Abrams kreeg een stuk grand op de Stadsbleek buiten Wageningen toegewezen als begraafp1aats voor hem, zijn familie en andere Joden, ook buiten Wageningen. De begraafplaats bestaat nog steeds.

 

In de 18e eeuw verbleven hier 3 à 4 gezinnen. Ze waren vleeshouwers, vetweiders en ook werkzaam in de tabakshandel. Er was een huissjoel en de kinderen kregen Joodse les. 

De Franse tijd bracht meer vrijheid.

 

In 1810 woonden er 42 Joden in onze stad. Twee Joodse inwoners van Randwijk ‘kerkten' in Wageningen. Er was een bestuur. In 1837 was er in een tabakspakhuis in de Riemsdijkstraat een synagoge. Omstreeks 1870 telde Wageningen 150 Joden, waarvan de meesten aanges1oten waren bij de Joodse gemeente, ook die uit Ede-Bennekom en Renkum. 

De in mei 1940 verwoeste synagoge in de Walstraat was in 1903 in gebruik genomen. Na 1925 deed ze nog nauwelijks dienst. De vanzelfsprekendheid naar Sjoel te gaan was niet meer aanwezig.